021-43390 info@nilgasht.com

ورود

ثبت نام

هنگامی که شما یک حساب کاربری ایجاد می کنید، قادر به پیگیری وضعیت پرداخت، پیگیری تایید خواهید بود و شما همچنین در پایان تور می امتیاز خود را ثبت کنید.
نام کاربری*
رمز عبور*
تکرار رمز عبور*
نام*
نام خانوادگی*
ایمیل*
تلفن*
کشور*
* ایجاد یک حساب کاربری به معنی پذیرششرایط استفاده از خدمات ما و سیاست حفظ اسرار است.

در حال حاضر عضو هستید؟

ورود
021-43390 info@nilgasht.com

ورود

ثبت نام

هنگامی که شما یک حساب کاربری ایجاد می کنید، قادر به پیگیری وضعیت پرداخت، پیگیری تایید خواهید بود و شما همچنین در پایان تور می امتیاز خود را ثبت کنید.
نام کاربری*
رمز عبور*
تکرار رمز عبور*
نام*
نام خانوادگی*
ایمیل*
تلفن*
کشور*
* ایجاد یک حساب کاربری به معنی پذیرششرایط استفاده از خدمات ما و سیاست حفظ اسرار است.

در حال حاضر عضو هستید؟

ورود

هانگژو

مرکز استان ژجیانگ چین

هانگژو

سرزمین دریاچه زیبای غرب و چای لانگ جینگ
نام چینی 杭州市
مساحت شهری 8000 کیلومترمربع 
مساحت کلان‌شهر 34585 کیلومترمربع
جمعیت 9.806 میلیون (2018)
مختصات جغرافیایی 30°15′N 120°10′E
میانگین دمای زمستان 4.6°C (40.3°F)
میانگین دمای تابستان 28.9°C (84°F) 
میانگین ارتفاع 14 متر 
پیش‌شماره تلفن شهری 571 
کد پستی 310000 
منطقه زمانی CST (UTC+8)
وب‌سایت www.hangzhou.gov.cn

هانگژو یا هانگزو (Hangzhou) مرکز شهر ژجیانگ و یکی از مهم‌ترین شهرهای توریستی چین است که در کنار طولانی‌ترین کانال 1600 کیلومتری چین یعنی گرند کانال (Grand Canal) واقع‌شده است. این کانال قدیمی از پکن شروع‌شده نهایتا به هانگزو می‌رسد. نام هانگژو با دریاچه غرب (یا دریاچه وست/West Lake) گره‌خورده است. بیش از هزار سال است که بسیاری از هنرمندان و شاعران چینی شیفته و دل‌بسته این ترکیب زیبای طبیعت و ساخت دست انسان شده‌اند. هانگژو ترکیبی از جزیره‌ها، چادرهای صحرایی، پل، باغ و البته معابد مختلف است.
این شهر به چای سبزش به نام چای لانگ جینگ (Longging) یا چای Dragon Well شهرت دارد. چایی که بهترین چای در میان چای‌های چینی بشمار می‌آید. توصیه می‌کنیم در سفر به هانگژو حتما از چای سبز این شهر بچشید.

جاذبه های گردشگری هانگژو

اطلاعات عمومی شهر هانگژو

هانگژو (به چینی: 杭州 به انگلیسی: Hangzhou) شهری در شرق کشور چین است. این شهر در استان ژجیانگ قرار گرفته است و مرکز این استان است. هانگژو درواقع به‌نوعی مرکز سیاسی، فرهنگی و اقتصادی این استان نیز به شمار می‌آید. هانگژو شهری توریستی است و جاذبه‌های طبیعی فراونی برای گردشگران دارد. معروفترین گردشگاه طبیعی آن دریاچه غرب است که در مرکز این شهر قرار گرفته است.

شهر هانگژو در دوران سلسله Song جنوبی (۱۱۲۷-۱۲۷۹) پایتخت کشور چین بوده است. این شهر در گذشته به نام‌های “بهشت روی زمین”، “شهر ابریشم” و “پایتخت چای چینی” نیز شناخته می‌شد. امروزه کیفیت بالای زندگی و بهره‌مندی از بهترین امکانات تفریحی، این شهر را به یکی از بهترین نقاط زندگی در کشور چین تبدیل کرده است.

دریاچه وست در شهر هانگژو

طبیعت زیبای هانگژو و صنعت دریایی

هانگژو شهرت و محبوبیتش را مدیون طبیعت زیبا و اماکن تاریخی است که در دل خود نهفته دارد. شهری با قدمت تاریخی که مارکوپولو هم در سفرنامه‌هایش به زیبایی فوق‌العاده آن اشاره داشته است. اگر تابستان (اواخر خرداد تا اوایل شهریور) را برای سفر به هانگژو انتخاب می‌کنید از همین حالا خود را برای آب‌وهوای بشدت مرطوب و شرجی این شهر آماده کنید. گفتیم که مارکوپولو هم در سفرنامه خود این شهر را زیباترین و باشکوه‌ترین شهر دنیا توصیف کرد. دریاچه مشهور غرب (وست) نیز از ژوئن ۲۰۱۱ در لیست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

از سال ۱۱۲۷ تا سال ۱۲۷۶ که مغول‌ها به چین حمله کنند هانگژو مرکز جنوبی سلسله سونگ (Song Dynasty) بود. با توجه به جمعیت حدود یک میلیونی هانگژو در زمان حمله مغول، می‌توان این شهر را یکی از پرجمعیت‌ترین شهرهای دنیا در آن برهه از تاریخ دانست. هانگژو اما در بخش تجارت و صنعت دریایی به خاطر رسوب‌گذاری و آبرفت آرام بندرگاهش تسلیم شانگهای شده است. اما هانگژو باوقار و نجیب تمام این سختی‌ها را پشت سر گذاشته و هنوز هم ۸٫۷ میلیون نفر سکنه دارد و جزو بهترین مقاصد گردشگری چین بشمار می‌آید.

 

جغرافیای شهر هانگژو

هانگژو در بخش شمال غربی استان ژجیانگ در انتهای جنوبی طولانی‌ترین کانال چین (Grand Canal) واقع‌شده است. این کانال طولانی که از پکن شروع می‌شود قدیمی‌ترین و طولانی‌ترین رودخانه مصنوعی دنیا بشمار می‌آید. هانگژو از غرب به مناطق کوهستانی استان آن هویی (Anhui) و از شرق به دشت کوهستانی نزدیک خلیج هانگژو می‌رسد. مرکز شهر حول بخش‌های شمالی و شرقی دریاچه غرب شکل‌گرفته و از جنوب به رودخانه کیانگ تانگ (Qiantang) می‌رسد.

 

تقسیم بندی شهری در هانگژو

شهر هانگژو از ۱۰ ناحیه، یک شهر شهرستانی و دو روستا (بخش) تشکیل شده است. نواحی شهری هانگژو با جمعیتی بالغ بر ۸ میلیون ۲۴۱۰۰۰ نفر ۸۲۹۲٫۳۱ کیلومتر مساحت دارند که از این تعداد شش ناحیه در حوزه‌های شهری و چهار ناحیه حومه هستند. تعداد قابل‌توجهی از جمعیت کل هانگژو (حدود ۳۷۸۰۰۰۰ نفر) در نواحی شهری مرکزی سکونت دارند که ۷۰۶٫۲۷ کیلومترمربع فضای این شهر را اشغال کرده‌اند و۷۵۸۶٫۰۴ کیلومترمربع از اراضی شهر هانگژو نیز در اختیار ۴۴۶۱۰۰۰ نفر باقیمانده در حومه شهر است.

 

آب و هوای هانگژو

این شهر ازنظر آب‌وهوایی شباهت زیادی با شانگهای دارد اما رطوبت هانگژو کمی بالاتر است. زمستان‌های هانگژو تقریبا مرطوب با میانگین دمایی بین ۲ تا ۹ درجه سانتی‌گراد هستند. شاید شانس بیاورید و دریکی از زمستان‌هایی که به هانگژو سفر می‌کنید برف هم ببارد، اما به‌طورکلی در زمستان‌های این شهر زیبا خبری از برف نیست و حتی اگر برف هم ببارد معمولا بیشتر از دو سه ساعت روی زمین نمی‌نشیند.

در مواقع بسیار نادر گاهی بوران و کولاک شدید هم می‌آید، بهتر است دعا کنید که هم‌زمان با اقامت شما در هانگژو نباشد چراکه مردم شهر زیاد به این رویداد عادت نداشته درنتیجه شهر هیچ آمادگی برای مواجهه با بحران ندارد و شاید سیستم حمل‌ونقل عمومی هم از کار بیفتد. اصولا زمستان‌های سرد و به‌طورکلی فصل سرما زیاد در هانگژو اتفاق نمی‌افتد، پایین‌ترین دمای ثبت‌شده برای فصول سرما در این شهر منفی ۹٫۶ درجه سانتی‌گراد است.

اما تابستان‌های هانگژو مثل سایر شهرهای جنوب آسیا بسیار داغ و سوزان و البته شرجی است. از بارندگی مداوم و رعدوبرق هم که دیگر نگوییم. دمای هوا معمولا تا ۳۴ درجه سانتی‌گراد می‌رسد که برای تابستان زیاد هم گرم و سوزان نیست اما رطوبت و شرجی بودن هوا به‌قدری در هانگژو بالا است که دمای هوا را بیشتر نشان می‌دهد. فکر هرگونه وزش باد یا نسیم از سمت اقیانوس را هم از سر بیرون کنید، حتی اگر هم خرده نسیمی از سمت دریا بوزد تا به شهر برسد به درودیوار و ساختمان‌های بلند شهر برخورد کرده و تفاوتی در هوای شهر ایجاد نمی‌کند. بالاترین دمای ثبت‌شده هانگژو ۴۲٫۱ درجه سانتی‌گراد است، البته جای نگرانی نیست چراکه در هانگژو خبری از موج‌های گرمایی نیست. گاهی طوفان‌های موسمی هم می‌وزند که شاید روی هانگژو تاثیر بگذارند.

با توجه به آب‌وهوای هانگژو می‌توان گفت که بهترین زمان برای سفر به هانگژو و سایر شهرهای بزرگ چین با آب‌وهوای مشابه مثل شانگهای و سوجو (Suzhou) فصل بهار است بخصوص اوایل و اواسط بهار که هم بارندگی زیاد نیست و هم دمای هوا مطبوع و خوشایند است.

شهر هانگژو در کشور چین

تاریخچه هانگژو

هانگژو ازجمله شهرهای قدیمی چین است که محور تمدن چینی را شکل می‌دهد. قدمت این شهر تاریخی به ۲۰۰ سال پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد و دولت شهرستانی آن در دوره سلطنت سلسله کین (Qin) تشکیل شد. بر اساس شواهد قدمت حیات در این منطقه که امروزه هانگژو نامیده می‌شود به ۵۰۰۰ سال قبل بازمی‌گردد. مردمی که فرهنگ لیانگژو (Liangzhu) را به وجود آوردند که به‌منزله طلوع تمدن در اینجا است. در سال ۲۰۰۷، در اثر کاوش‌های باستان‌شناسی، ویرانه‌های شهر باستانی لیانگژو کشف شدند. با کشف این ویرانه‌ها، قدمت نخستین تمدن ثبت‌شده هانگژو حتی به عقب‌تر از این نیز برمی‌گردد.

هانگژو یا هانگژو در دوران باستان کیانگ تانگ نامیده می‌شد. در نهمین سال سلطنت کایهوانگ (Kaihuang) از سلسله سویی (Sui) (589) شهر هانگژو باهدف جایگزینی بخش کیان تانگ تاسیس شد، و همان‌جا بود که نام این شهر نخستین بار در تاریخ به ثبت رسید. در تاریخ چین هفت شهر باستانی هستند که عنوان پایتخت را یدک می‌کشند که یکی از این شهرهای باستانی هانگژو است. این شهر بین سال‌های ۹۰۷ تا ۹۷۸ مرکز پادشاهی Wuyue  بوده و پنج سلسله و ده پادشاهی را به خود دیده است. همچنین مرکز سلسله سونگ جنوبی نیز بود.

در سال ۱۱۲۹، گائوزونگ (Gaozong) امپراتور سلسله سونگ جنوبی به جنوب هانگژو رفت و نام شهر را به حوزه حکومتی لین آن (Lin’ an) تغییر داد. تا سال ۱۲۷۶ و حمله مغول شهر به همین نام نامیده می‌شد. لین آن بیش از ۱۴۰ سال پایتخت رسمی سلطنتی بود. سه سال پیش از انقراض سلسله سونگ جنوبی در سال ۱۲۷۶، کوبلای خان و ارتش مغول شهر هانگژو را تصرف کردند. سلسله جدید یوان (Yuan) شهر دادو (Dadu) (پکن کنونی) را به‌عنوان پایتخت خود برگزید اما شهر هانگژو همچنان مرکز مهم تجارت و حکومت اراضی جنوبی چین محسوب می‌شد.

تاجر ونیزی و جهانگرد مشهور مارکوپولو اواخر قرن سیزدهم از هانگژو دیدن کردند. مارکوپولو در سفرنامه‌اش این شهر را «بزرگ‌تر از تمام شهرهای دنیا» عنوان می‌کند. حجم و گستردگی تجارت در هانگژو به‌قدری زیاد بوده که مارکوپولو قاصر از بیان آن است «تعداد تاجران و ثروت آن‌ها، در کنار میزان کالایی که بینشان ردوبدل شده به حدی زیاد بوده که زبان انسانی قاصر از محاسبه دقیق آن است.»

ابن‌بطوطه جهانگرد مراکشی نیز در قرن ۱۴ پایش به هانگژو رسید و این شهر تاریخی را «بزرگ‌ترین شهر زمین» می‌نامد.

جنبش تایپینگ (Taiping Heavenly Kingdom) که آرمانش استقرار پادشاهی ملکوتی صلح بزرگ بود در فاصله سال‌های ۱۸۵۶ تا ۱۸۶۰ هانگژو را تصرف کرد و صدمات زیادی به شهر وارد شد.

در سال ۱۹۱۲ یعنی اولین سال تشکیل جمهوری خلق چین، بخش اصلی کیان تانگ و بخش Renhe با استان ‌هانگژو ادغام شدند. در سال ۱۹۲۷ که دولت چین شانزدهمین سالگرد تاسیس جمهوری خلق خود را به چشم می‌دید، هانگژو به‌عنوان یک شهر مستقل از استان ‌هانگژو جدا شد. بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۹ این شهر بر اساس قوانین جمهوری حلق چین زیر نظر کومین تانگ (Kuomintang/ حزب ملی خلق چین) اداره می‌شد.

ارتش آزادی خلق در سوم می ۱۹۴۹ به هانگژو رسید و شهر به دست کمونیست‌ها افتاد. کلید سیاست‌های اصلاح‌طلبانه رهبر جنبش کمونیستی چین یعنی دنگ ژیائوپینگ (Deng Xiaoping) از سال ۱۹۷۸ زده شد و در فاصله کوتاهی پس‌ازآن، هانگژو این فرصت را به دست آورد تا با بهره‌مندی از موقعیت جغرافیایی‌اش در جلگه رود یانگ تسه (Yangtze) پیشرفت و توسعه بهتری داشته باشد. امروزه هانگژو یکی از پررونق‌ترین کلان‌شهرهای چین به شمار می‌آید.

افسانه مار سفید هانگژو

فرهنگ مردم هانگژو

جمعیت

بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۰ جمعیت هانگژو ۵۱۶۲۰۳۹ نفر بود که در مقایسه با سرشماری سال ۲۰۰۰ افزایش ۴٫۸ درصدی به ازای هرسال را نشان می‌دهد. بر اساس جدیدترین محاسبات، هانگژو بین ۶۶۵۸۰۰۰ تا ۶۸۲۰۰۰۰ نفر جمعیت دارد. بر اساس برآوردی که سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (OECD) در سال ۲۰۱۰ انجام داده است، جمعیت کلان‌شهری هانگژو ۱۳٫۴ میلیون نفر است. هرچند در برخی منابع این رقم بالای ۲۱ میلیون نفر اعلام‌شده است. محدوده کلان‌شهری هانگژو شامل سه شهر اصلی شائوشینگ (Shaoxing)، جیشاتگ (Jiaxing) و خود هانگژو می‌شود.

 

باورهای مذهبی در هانگژو

مذاهب چینی

هانگژو هم مانند بیشتر شهرهای چین پر است از پیروان مذهب بودا، تائو و دین محلی سنتی چین. مذاهبی که هرکدام معابد و پاگودا (بتکده) های زیادی در این شهر برای خود ساخته‌اند مثل معبد لینگین و غار زیرزمینی فیلای فنگ که در کنار همین معبد واقع‌شده است.

یهودیت

روایت است که بازگشایی جاده ابریشم پای یهودیان را به چین بازکرده است. هانگژو در اواخر قرن سیزدهم و اوایل قرن هفدهم مقر کانونی یهودیان چینی بود و جامعه یهودی-چینی کایفنگ (Kaifeng) در همین شهر متولد شد. درگذشته کنیسه‌هایی (معبدگاه یهودیان) در نینگبو (Ningbo) و هانگژو دیده می‌شدند اما امروزه دیگر اثری از آن‌ها باقی نمانده است و تنها چیزی که از آن‌ها به یادگار مانده همان جامعه یهودی کایفنگ است.

مسیحیت

هانگژو جایی است که دو رکن از سه رکن مذهب کاتولیک چینی ازاینجا شکل گرفت. استان ژجیانگ مقر بنیادگرایی مذهبی بود به‌طوری‌که به آن «کمربند انجیل» می‌گفتند، و بزرگ‌ترین کلیسای چین با ظرفیت ۵۰۰۰ نفر در این شهر واقع‌شده است. ظاهرا اوایل قرن بیست و یکم به خاطر تشکیل دولت آتئیست (کافر) چین، مسیحیان ‌هانگژو مورد آزار و اذیت از سوی این دولت قرار گرفتند.

اسلام

در سال ۱۸۴۸ در دوران سلطنت سلسله کینگ می‌توانستید چند مسجد با کتیبه‌های عربی را در هانگژو ببینید، این شهر همچنین به مقر و پایگاه اسلام در کشور چین معروف است. دو مورد از مهم‌ترین مسجدهای این شهر مسجد جامع هانگژو و مسجد سیمرغ هستند.

 

زبان و گویش مردم شهر هانگژو

ساکنین بومی و محلی هانگژو مثلا اهالی جیانگ سو جنوبی و ژجیانگ به لهجه وو (Wu) سخن می‌گویند که گویش هانگژویی نام دارد. زبان چینی با لهجه وو در نواحی مختلف به شکل‌های متفاوتی به کار می‌رود، بنابراین گویش و لهجه هانگژو با مناطق جنوبی جیانگ سو و ژجیانگ جنوبی فرق می‌کند. البته دولت مرکزی چین، زبان ماندرین را رسمی این کشور اعلام کرده است. این شهر ۲۲۰۰ ساله در طول ۵ سلسله مختلف، یعنی همان دورانی که مردم بسیار زیادی از شمال به شهر هانگزو مهاجرت می‌نمودند، پایتخت دولت Wu بوده است. به علاوه عناصر زیادی از گویش Wu در زبان رسمی این کشور نیز وجود دارند. اگرچه گویش مردم هانگزو در مناطق مختلف، متفاوت است اما زبان ماندارین همچنان زبان غالب این مردم محسوب می‌شود.

 

لیست پیشنهادی نیل گشت برای گشت و گذار در شهر هانگزو در ادامه آورده شده است:

روی دریاچه غرب شناور شوید

(دریاچه وست/West Lake)

هانگژو شهری زیبا است که چیزهای زیادی برای عرضه دارد. اما اگر به دنبال آرامش و سکوت می‌گردید باید بگوییم بهترین انتخابی که می‌توانید داشته باشید دریاچه غرب است. دریاچه آب شیرین که با سه جاده به پنج بخش تقسیم می‌شود. معابد زیبا اطراف دریاچه، بتکده‌های غار شکلی جذاب و باغ‌های چینی در کنار بوی خوش و منظره دلنواز طبیعت قطعا خاطره خوشی را در ذهنتان ثبت خواهند کرد. این دریاچه باشکوه چهار جزیره کوچک دارد که سه جزیره آن مصنوعی و ساخت دست خود چینی‌ها است.
اگر به شهر زیبای هانگژو سفر کردید، اولین جایی که باید ببینید دریاچه بی نظیر West است. این دریاچه که از سه طرف به وسیله تپه‌های پوشیده از درخت محاصره شده، به سه گذرگاه آب شیرین Su Di, Yanggong Di, Bai Di تقسیم می‌شود. از دیگر نکات جالب این دریاچه، متفاوت بودن مناظر آن در روز و شب و در فصول مختلف سال است. این دریاچه ثبت میراث فرهنگی جهانی یونسکو شده است پس خیالتان راحت باشد که اگر از هرجای دنیا مسافت دوری را طی کردید تا به این دریاچه برسید ارزشش را دارد.
در اطراف این دریاچه معابد، بتکده و باغ‌های بسیار زیادی وجود دارند که معروف‌ترین آنها، بتکده Leifeng است. این بتکده در سال ۲۰۰۱ به طور رسمی در فهرست آثار باستانی یونسکو به ثبت رسید.
دریاچه غرب هانگژو

مشهورترین افسانه شهر هانگژو

مشهورترین افسانه شهر هانگژو، داستان مار سفید است. داستان از این قرار است که: در دوران سلسله Song، پسرک چوپانی مار سفیدی را از مرگ نجات می‌دهد. صدها سال بعد، این مار سفید به بانوی زیبایی به نام Bai Suzhen تبدیل می‌شود و پسر آن چوپان را پیدا می‌کند. Bai Suzhen با این پسر که Xu Xian نام داشت ازدواج می‌کند اما یک راهب بودایی به نام Fa Hai که معتقد بود انسان نباید با روح شیطان یکی شود، با این ازدواج مخالفت کرد. این راهب تمام تلاش خود را انجام داد تا مار سفید یا همان بانو Bai Suzhen را داخل چاه معبد Leifen بیندازد و از شر او خلاص شود. این معبد که در ساحل دریاچه غربی (west lake) قرار دارد، امروزه یکی از مقدس ترین عبادتگاه‌های بودایی است.

 

به تماشای نمایش Impression West Lake بروید

Impression West Lake نام نمایش هنری است که هر شب در شهر هانگژو روی صحنه می‌رود. نکته جالب توجه این نمایش، صحنه اجرای آن است که حدود ۳ سانتی‌متر پایین تر از آب دریاچه قرار گرفته و هر شب یکی از داستان‌های کهن و افسانه‌های چین باستان روی آن به اجرا در می‌آید. این نمایش با اجرای فوق العاده بازیگران، کارگردانی حرفه‌ای و فضای خاص اجرا، بیننده را به دوران کهن می‌برد.

 

غذاهای شهر هانگژو را امتحان کنید

غذاهای شهر هانگژو برگرفته از یکی از مشهورترین و معتبرترین مدارس آشپزی کشور چین، یعنی Zhejiang هستند. ویژگی بارز این غذاها تازگی، طراوت، نرمی و بوی خوش آن‌هاست. از جمله غذاهای این منطقه می‌توان به Dongpo Rou (گوشت خوک)، beggar’s chicken، میگوی Longjing و ماهی دریاچه غرب (West Vinegar Lake)در سرکه اشاره کرد. پیشنهاد می کنیم که حتما یکی از این غذاها را امتحان کنید.
ماهی دریاچه غربی هانگژو

چای لانگ جینگ، چای هانگژویی

شهرت شهر هانگژو تنها به زیبایی دریاچه West محدود نمی‌شود بلکه؛ یکی از مهشورترین و با کیفیت‌ترین چای‌های سبز جهان به نام Xi Hu Long Jing نیز در همین منطقه کشت می‌شود. این چای خوش‌عطر و طعم که در کوه‌های اطراف دریاچه West می‌روید، قهرمان انواع چای‌های کشور چین محسوب می‌شود. شهر هانگژو این چای مشهور و منحصر به فرد را از دوران سلسله Tang به یادگار دارد.
اگر اهل چای باشید حتما می‌دانید که چای سبز انواع مختلفی دارد. خبر خوب برای چای خورها اینکه هانگژو یکی از بهترین نوع چای‌های چینی یعنی چای لانگ جینگ یا چای Dragon Well را دارد. این چای بیش از ۱۲۰۰ سال است که در نواحی اطراف دریاچه وست کشت می‌شود. به خاطر طعم شیرین و رایحه زیاد این چای به آن لقب «ملکه سبز» (Green Queen) یا «ورق طلا» (Golden Card) داده‌اند. روستاییان چای لانگ جینگ را در زمین‌های حاصلخیز روستا می‌کارند. دلیل شادابی زمین‌ها و مراتع هانگژو، آب‌وهوای دوست‌داشتنی و مطبوع این منطقه است که در حصار کوه‌های مرتفع واقع‌شده است.

چای چینی در هانگژو

نوشیدن چای در چایخانه‌های هانگژو

ساکنین شهر هانگژو علاقه خاصی به چایخانه‌ها دارند. گذران وقت و خوش وبش با اهالی در حین نوشیدن یکی از بهترین چای‌های جهان یکی از تفریحات محبوب مردم این منطقه به شمار می‌رود. بر اساس تحقیقات به عمل آمده، بیش از ۷۰۰ چایخانه در این شهر وجود دارند که در بسیاری از آن‌ها، مشتریان می‌توانند مراحل آماده‌کردن این چای را از نزدیک آموزش ببینند. در برخی دیگر از این چایخانه‌ها، مانند چای خانه مشهور Heji نمایش‌های سنتی نیز اجرا می‌شوند. نوشیدن چای در یکی از چای‌خانه‌های کلاسیک شهر، بهترین راه برای رفع خستگی یک روز طولانی است. این چایخانه‌ها معمولا در امتداد دریاچه و یا روی کوه‌ها قرار گرفته و فضایی دنج و راحت برای مشتریان خود فراهم می‌کنند و میزی از انواع میان وعده‌های سنتی به همراه میوه به مشتریان خود عرضه می نمایند.

دهکده چای هانگژو

معبد لینگین و غارهای زیرزمینی فیلای فنگ

Lingyin – Feilai Feng

معبد لینگین که یکی از بزرگ‌ترین معابد در کوهستان وولین (Wulin) به شمار می‌آید بخشی از فرقه چان (Chan) مکتب چینی بودایی ماهایانا (Mahayana Buddhism) است. غارهای زیاد و حفاری‌های سنگی مذهبی زیادی در این کوه دیده می‌شوند که مشهورترینشان غار فیلای فنگ است.

معبد لینگین در هانگژو

اگر به دنبال جایی بکر و طبیعی هستید که در کنار لذت بردن از زیبایی و شکوه طبیعت، سری هم به آثار باستانی چین بزنید و از عطر سرشار چای مرغوب چینی مدهوش شوید، بدون تردید هانگژو بهترین گزینه سفر برای شما خواهد بود.

تورهای مرتبط